معادن رو

پیامک آمد و نوشته بود که « رئیس جمهور مقدمت گلباران هدیه ی سفر تصویب واگذاریِ معدن » تَهَش هم با نام « سهامداران معادن روی » امضا شده بود . یادم آمد این معدن انگوران در اولین دور سفرِ همین مقدمِ گلباران و در سخنرانی اش در ماهنشان به مردم واگذار شد . یعنی همین سهامداران . اما از بس خرس دواندند و امروز و فردا کردند و یکی رد کرد و یکی دیگر تایید نمود و آن یکی آمد و کلهم اجمعین زد زیر هر چی واگذاری بود و غیره ، ملت همیشه در صحنه واگذاری اش را واگذار کردند و از خیرو شرش گذشتند و شد همانی که از اول هم ما گفتیم خواهد شد . فراموشی و شامل مرور زمان شدن . اصلن کسی هم سوال نکرد که پس چی شد آن همه شادمانی و گل و شیرینی له کردن ها ؟! این هم رویِ کلی چیز دیگر که قرار بود بشود اما نشد . امروز که این پیامک را دیدم خیلی آرام و طوری که فقط خودم بشنوم گفتم : روز از نو ... حالا داستان دوباره شروع شد و باز هم بدو و بگیر و ببند و شل کن سفت کن و غیره . خیلی بلا نسبت زور زدم که بی خیالش شوم ! نشد ! اما خودمانیم ! این معادن رو هم خوب چیزی هست ها . . . خووووب !