۱۳۸۹ تیر ۱۳, یکشنبه

شرط عاشقی


فردا روز قلم است . قلمی که این روزها بلایِ جان بعضی ها شده است . این شعر را سال گذشته گفته ام . امروز به همین مناسبت اینجا دوباره می آرمش :

جاری تر از قلم
شب به قلم رسید
من به شب
و رویاهایِ فانوس به دست
به واپسین اشک قلم .

در امتداد سایه یِ بلند ماه
لب آب
سنگ آخر
و بوسه ای پنهان
جاری تا انتهایِ دریا
در امتداد روشن آفتاب .

این
شرط اول اش بود
برای عاشق ماندن . . .

آن سوترک اما
شروع قصه ی سنگ
شکستن قلم بود
و آغاز جاری آب
پایان شب . . .

امید پویان - خرداد 87

۱ نظر:

  1. شعر بسیار زیباست
    قلمت همیشه سبز و روان باد

    پاسخحذف